می سرایم با صدایی سوخته
همنوای ناله های سوخته از غم ویرانی آیینه ها از زبان خیمه های سوخته از لب خشکیده طفلی که ماند جای چنگش بر عبای سوخته گوش عالم پر شد از فریاد غم از صدای لای لای سوخته می فشاند دختری با هر چه عشق روی بابا بوسه های سوخته گیسوان خواهری پر می شود روی رد جای پای سوخته بر زمین افتاده مشکی تشنه کام آنطرف از شانه های سوخته صورت خورشید هم گل می کند ناگهان بر نیزه های سوخته می شود
برچسب: سوخته,
نویسنده: دانیال اسماعیلی
جای خالیت را انقدر با چشمانم آب میدهم که
باز کنارم سبز شوی . . .
برچسب:
نویسنده: دانیال اسماعیلی


گاهی یک نگاه آنقدر مهربان است که چشم هرگز رهایش نمیکند
گاهی یک عشق آنقدر ماندگار است که زمان حریفش نمیشود
برچسب:
نویسنده: دانیال اسماعیلی


شادمانی از درک کامل وجودِ خودت می آید
برچسب: شادمان,
نویسنده: دانیال اسماعیلی
عشق که بر در خانه ات کوبید
زود در را باز نکن
بعضى ها مثل کودکان
در را زده و فرار مى کنند
برچسب: مزاحم,
نویسنده: دانیال اسماعیلی

كاش خوشبختی هم
مانند مرگ
حق هر انسان بود ...
برچسب: خوشبختی,
نویسنده: دانیال اسماعیلی
زندگی ما
با تولد شروع نمی شود
با تحول آغاز می شود
لازم نیست بزرگ باشی تا شروع کنی
شروع کن
تا بزرگ شوی ...
برچسب: بزرگ,
نویسنده: دانیال اسماعیلی